“Bazen insan sadece bir harf kadardı fazlaydı cümlemde… Ama tüm anlami bozuyordu.”

Didem Gönültaş, geçmişin izlerini taşıyan satırlarda iç sesini bir dost gibi karşımıza çıkarıyor.

Bir yazim hatasi…

Yalnızlık, değersizlik, kabulleniş ve zamanla kendisiyle yüzleşen bir kadının içsel yolculuğu. Bu bir aşk hikâyesi değil.

Bu, kendini sevmeyi yeniden öğrenmenin, silinmeye çalışılan cümlelerin izini sürmenin hikâyesi.

Hayatın yanlış yerinde, yanlış zamanda yazılmış bir kelime gibi hisseden herkes için…

Her sayfasi bir düzeltme işareti.

Her cümlesi,ice gömülen bir çığlık.

‘Bazı hatalar yalnızca yazımda değil, yaşamda da olur.

Ve bazilari, silinmeden önce tamamlanmak ister.